Διδακτική

Gemma

Επιλεγμένα αποσπάσματα απο το βιβλίο:

«Ο λεξιλογικός πλούτος σαν όρος του μονόλογου έχει ξεχωριστή σπουδαιότητα σήμερα, που τη γλωσσική μας πραγματικότητα την κατακλύζουν οι κίνδυνοι της φθοράς και της αποκοπής από την παράδοση, καθώς και η ισοπεδωτική εισβολή του τεχνολογικού αυτοματισμού στη γλώσσα παράλληλα με την άκριτη ξενογλωσσία.»

«Πρέπει να μη λησμονούμε ποτέ ότι το παιδί λόγω ηλικίας διαθέτει μια φυσική πνευματική καθαρότητα που λειτουργεί σαν άσφαλτο όργανο διαίσθησης, και το ειδοποιεί άμεσα για την υποκρισία του δασκάλου, που γεννιέται από την έλλειψη οργανικότητας και τίμιου δεσμού ανάμεσα στο δάσκαλο και στο μάθημα.»

«Εάν ο μονόλογος σαν συστηματικός τρόπος μάθησης είναι ένα ξεπερασμένο και απρόσφορο είδος, ο διάλογος είναι πολύ απαιτητική και δύσκολη μορφή διδασκαλίας. Για την πετυχημένη χρησιμοποίησή του ο δάσκαλος πρέπει να διαθέτει πνευματική εξάρτυση βαρειά, και κυρίως να γνωρίζει να την κινητοποιεί σε κάθε στιγμή της διδακτικής, πράγμα που θα μπορέσει να κατορθώσει ύστερα από μακρά άσκηση και μεγάλη πείρα.»

«Ο διάλογος σαν η μέθοδος του ελληνικού στοχασμού, φανερώνει τη φυσική, την εξ υπαρχής ανυπαγόρευτη, και την ελεύθερη αφετηρία του ελληνικού πνεύματος, σε αντίθεση προς το μονόλογο όπου η αναφορά στην αυθεντία και τη μονάδα υποχρέωσε τα πράγματα να προσδιορίσουν το ξετύλιγμα της γνώσης και της ζωής σ’ ένα χώρο κλειστών ορίων.»

«Πέρα από τις ευεργετικές επιπτώσεις στους συνανθρώπους μας, η κυριαρχία στο γνωστικό αντικείμενο της δουλειάς μας μας εξασφαλίζει το αυτοσυναίσθημα της βεβαιότητας και της δύναμης πρωταρχικά, και την τιμή της κοινωνικής αναγνώρισης δευτερευόντως. Αντίθετα, η άγνοια – και ακόμα χειρότερα η ημιμάθεια – σχετικά με τη δουλειά του σημαδεύει τον άνθρωπο με το σύμπλεγμα της προσωπικής αναπηρίας και της κοινωνικής υποτίμησης»

«Ο πίνακας και η κιμωλία είναι ο πανάρχαιος και ολιγαρκής εποπτικός παραστάτης του δασκάλου, και δεν ημπορεί καμμιά σύγχρονη μέθοδος όσο προηγμένη και να ‘ναι, να τον αντικαταστήσει. Παρόμοια όπως στους στρατούς ο βασιλιάς των όπλων εξακολουθεί να ‘ναι το πεζικό, καθώς λεν, παρά τα τεθωρακισμένα και τους πυραύλους, και ο πρωτομάστορας στη δουλειά το ανθρώπινο χέρι, παρά τις μηχανές και τους μηχανισμούς.»

«Θα έλεγα απλά πως το βίωμα είναι μια πνοή ζωής, απόθεμα ύπαρξης και κατάλοιπο μνήμης από κάτι που έζησε κανείς και με τον καιρό κατακάθισε στη ψυχική του ραχοκοκαλιά όπως η γύρη στα λουλούδια.»

«Ο άξιος παιδαγωγός δεν παύει ποτέ να διαλέγεται με τον εαυτό του αναφορικά με το έργο του, τα μορφωτικά αποτελέσματα των προσπαθειών του, την αντικειμενική εκτίμηση των ικανοτήτων του και την επισήμανση των ελλείψεων και των αδυναμιών του.»